هنگامی که در تلاطم امواج سهمگین زندگی سکندار کشتی وجودم شدی،شکسته شدنم را از بین بردی و کشتی مهرم را به سلامت به بندرگاه محبتت رساندی گر چه شمع بی مثال وجودت را مانند پروانه می پرستم ولی با حرارت نگاهت بال های نرم و لطیف مهرم را سوزاندی....!؟
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385ساعت 23:46 توسط همدم |