خصوصیات:اکثرا مرموز،چپ چپ اما خیره به دنیا نگاه میکنن...

کمتر حرف میزنن،بیشتر گوش میدن !ولی فک نکن متفکرن،

نه اینجوریام نیست.اکثر اوقات سعی میکنن سنگین عمل کنن..

خوره ی رییس بازین..ولی خدا نکنه قهر کنن(خدا اون روزو نیاره!)..

اگه ۱۰ سالم قهرش با طرف طول بکشه،عمرا برن آشتی کنون..

عمرا برن منت کشی..میذارن طرف به پاشون بیوفته..

اما تو رفاقت واقعا بیستن،هوای رفیقشونو دارن..در کل،میشه گفت

 اگر چه بچه نیمه اولن و به همین خاطر نمیشه بهشون اعتماد کرد،

ولی تو دوستی باهاشون ضرر نمی کنی!و اما طالع بینی:

متولدین اردیبهشت شیکمشونو صابون نزنن که این ماه،

تو بانک هیچی نمی برن..

اما یه خبر! یکیو میبینم که داره میاد طرفتون،سایش سیاهه،

دل خوش نکنین پارسی کولانیست.بذارین بیاد جلوتر..

انگار ادوات جنگی همراشه..معلوم نیست چی گرفته دستش!

 دیدمش!اینو اومده منت کشی!پس ادوات جنگی نبود،

ادوات منت کشی بود...راستی این همون نیست که وقتی

 ۳ سالت بود باهاش قهر کردی؟

خیلی وقتا آدما با یه حرف به اندازه ی یه آسمون  از هم دور میشن.

گاهی اوقات با یه واژه اندازه یه دنیا بهم نزدیک میشن..این دوری

و نزدیکی ادامه داره..تا آدم هست،همه دورن..

هیچ کس کنارش نیست اما وقتی میمیره،میگن چقدر نزدیک بود..

این خاطره ی دوری و نزدیکی و دلبستگی ماست..

خدا همیشه بهمون نزدیکه،حتی اگه کار مثبتی انجام ندیم.

هیچ وقت ازمون دور نمیشه،از ما فاصله نمی گیره،حتی اگه

 گناه بزرگی مرتکب بشیم..اون بازم باهامونه..

اینکه انقدر خوب بودنو تمرین کرده باشیم که باور نزدیکی خدا،

تو دلمون روشن باشه،اینکه انقدر به خدا نزدیک بشیم که

 دوری های دنیا دلمونو نشکنه، خیلی شیرینه..

خوب ایندفعه نوبته بروبچ فروردینه،خصوصیات:

 چون بچه نیمه اولن،در کل وضعیتشون مشخص نیست...

بعضی وقتا خیلی شادن وگاهی اوقات انگار از دنده چپ بلند شدن..

خوش صحبتن(سر کلاس خیلی حرف می زنن)..دوست دارن،

هر کاری دلشون خواست بکنن...کمتر حرف آدمو گوش میدن..

بعضی هاشون علاقه شدیدی به فیلمای بزن بهادری دارن..

خیلی پی گیرن..اگه یه جایی گیر کنن حتما خودشونو نجات میدن..

خیلی اهل رفیقن..گاهی اونقدر مهربون میشن که آدم،

شک می کنه..عاشق بیرون رفتنن..کمتر آدمارو مسخره می کنن..

ودر کل بچه های خوبین،اگرچه آبانیها یه چیز دیگن...

واما طالع بینی...

فروردینی عزیز،این ماه قراره،تو قرعه کشی بانک،

یه شمش ببری... میگن بانک ملت شمش میده ولی تو گول

 نخور.. برو صادرات حساب واز کن..(خدا رو چه دیدی شاید بردی)

یادت نره چی گفتم(راستی هرچی بردی نصف-نصف...)

این دشمنته.. خوب بشناسش..

 بزرگ بشیمو کارای بزرگ انجام بدیم ..

بزرگ که شدیم،وقتی می بینیم هیچ چی نشدیم،دلمون میخواد

 بر گردیم به بچگی.این دنیای ماست با همه آرزوهای کوچیک وبزرگش..

بعض هامون وقتی یه جایی گیر می کنیم، تازه یاد خدا می افتیم..

 اما وقتی تو راحتی و آسایشیم..ولش کن..

 ای کاش زمانی که پیر میشیم،وقتی دنیا داره دستمونو از

 خودش کوتاه میکنه،وقتی لب بوم منتظر آفتاب میشینیم،

دعا کنیم و از خدا بخوایم که اگه بعضی لحظه ها فراموشش کردیم

و ازش دور شدیم.. اگه موقع شکستن دل آدما،با همه ی بزرگیش

ندیدیمش،اون با همه ی بزرگیش،با همه ی مهربونیش ما روببخشه..

دلمونو صاف کنیم.. فقط چند روز تا فصل جدید زندگیمون مونده ..

مطمئن باشیم،که اگه برگردیم، خدا به حرمت اشکای دلمون،

 بخاطر احساس پاکی که تو وجودمونه، می بخشدمون!...

حتی اگه برای جبران دیر شده باشه،حتی اگه تا مرگ،

 لحظه ای هم نمونده باشه..

 بازم خدا بزرگه....

 تو یه دنیای تاریک.. آدمای زیادی دور و برمون بودن..

تو محکم تر دستمو نگه داشتی..آدمکای قشنگ، برام دست،

 تکون می دادن، صدام می کردن..من دستمو می کشیدم،

 ولی تو بازم دستمو ول نمی کردی.. تا اینکه رومو بر گردوندم،

 دستمو کشیدم، به حرفت گوش نکردمو ازت جدا شدم...

 میون غلغله جمعیت، سر گردون، گم شده بودم.تو صدام

می کردی، به دیگران می گفتی: نذارن برم، اما اونا به یه صدا کردن

 هم راضی نمی شدن ..من نمیشنیدم یا شایدخودمو به نشنیدن

 می زدم..به سمت آدمکای قشگی رفتم که واسه دیدنشون ازت

 جدا شده بودم..هیچی نبودن، جز یه خیال قشنگ که وا قعیتشون

 یه کابوس بیشتر نبود! گم شده بودم..تو دنبالم می گشتی،

 ولی من خیلی ازت دور شده بودم..من فریاد می زدم ،گریه

 می کردم از آدما می خواستم تو رو نشونم بدن، اما اونا هم

 از تو خبری نداشتن، اونا نمی شناختنت..بغض گلومو گرفته بود،

 داشت خفم می کرد..تو دلم صدات کردم، آره از ته دلم...

تو اومدیو پیدام کردی، آره خود خودت پیدام کردی ..

اومدیو دستمو گرفتی، راهو نشونم دادی ..من دستتو محکم

 گرفتم ..بودن با تو آرومم کرد.. یه حس قشنگ که هیچ کدوم

 از اون آدما نداشتن .خدایا، دستمو محکم نگه دار!

 قول می دم دیگه اشتباه نکنم ..خدای خوب من،تنهام نذار!

 آخه ایندفعه اگه گم بشم،هیچکس نمی دونه،

 پیدات می کنم یا نه..!؟

این داشته های توئه..اما نداشته هات از یه بغل هم بیشتره..

شک نکن نداشته هات همون آرزوهای دور ودرازته..اگه بهشون

نرسی شاید زیاد مهم نباشه..اما مواظب باش مشتت رو 

 پیش هرکسی وا نکنی..ممکنه داشته هاتو ازت بگیره..یا..

شاید یه آه تو مشتت جا کنه..

قلم من ونوشته هام،داشته هامه!من مشتمو پیش تو وا کردم،

چون می دونستم واسه یه دوست می نویسم..

مواظب داشته هات باش!خیلی ها همه نداشته های

تو رو دارن،ولی حسرت داشته هاتو می خورن!

تو حسرت موقعیت اونا رو نخور..از خدا بخواه که

داشته هاتو واست نگه داره..پدر و مادرت رو،قلب کوچیکتو،

احساستو...الان قدرشون رو بدون!نذار وقتی ازدستشون دادی...

احساس می کنم این چیزایی که نوشتم،ارزش چند لحظه

فکر کردنو داشته باشه.پس ازت می خوام چند لحظه فکر کنی..

بخدا ضرر نمی کنی..

 ***

دست هامان کوتاه بود وخرماها بر نخیل

ما دست هامان را بریدیم وبسوی خرماها پرتاب کردیم

خرما فراوان بر زمین ریخت

ولی ما دیگر دست نداشتیم...

                   کیومرث منشی زاده

***

   برو بالا.. بالا تر.. تومی تونی..مواظب باش،پله ها مطمئن نیست..

به پایین نگاه نکن، آهان رفتی بالا.. دیگه رسیدی..

همون جا بمون،دیگه نیا پایین..

اینجا خیلی ها بهت حسودی می کنن،

 خیلی ها دوست دارن جای تو باشن..

دستشون رو بگیر..اونجا به اندازه وسعت ایمان تو جا هست..

 اینطوری آسمون عاشقت میشه..مطمئن باش، این دفعه،

 اونه که دستتو می گیره!

اگه باورت نمیشه می تونی امتحان کنی...

 برای قدم زدن میان اندیشه های سبز وسیاهمان..

من وتو همانند ستاره ایم،

 گاهی ارزو می کنیم جای ماه باشیم تا با نور وبزرگی خود،

دل همگان را تسخیر کنیم..اما تا ماه ناپدید می شود،تازه می فهمیم،

 جاودانگی به زیبایی و بزرگی نیست،..

 جاودانگی به پرواز روحمان است، هرکه بیشتر اوج بگیرد،

 ماندنی تراست .. زندگی،این راه بی بازگشت،

 ارزش دل شکستن ندارد، کمی اندیشه کنیم..

 ماندگاری به  نفس من وتوست .کاش زودتر بفهمیم..

 اگر پاک باشیم بدون شک جاودانه ایم..اگر تقصیرکار..نمی دانم..

اما بی تردید هنوز برای بازگشت فرصت هست..

***

توروخدا نظر بده

بی تو نبض زندگی برید

ای همیشه بهترین بهانه ام

سالها گذشت..

موج حسرت نگاه تو،

 دلم شکسته بود!

امدی ولی

چشم های تو

از حضور روشنت

رخت بسته بود!...

***

لطف کن درمورد شعرم نظر بده توروخدا

 باهمان خنده های شیرین و دل پر امیدت.. 

 تو چطور، مرا یادت هست؟

من همان درگاه نشین نگاه تو بودم.با همان دل شکسته،با صدایی که در گلو می شکست،با همان اشک های همیشگی و بغض قدیمی ام...

یادت هست که زندگی چطور نگاهم را شکست؟و تو گفتی برمی گردی..

 گفتی می ایی ودستهایم را به اوج می رسانی.گفتی لبخند را برایم هدیه

می اوری! گفتی تکیه گاهم می شوی..برای همیشه!

و من شاد از اینکه دلی را یافته ام که اشک هایم را

به قیمت دوستی و عشق می خرد!

هنوز یادت هست گفتی باهم اسمان را به زمین پیوند می زنیم؟

و تو...

سالها می گذرد از حضور تو،از حرفهای قشنگت..

اما..نیامدی!

اکنون اسم تو قاب عکسی شده روی طاقچه که هر لحظه نگاه به ان اشک

را برایم به ارمغان می اورد..و تو چقدر ساده بلور ترک خورده وجودم را

با تمام بغض واشکهایش شکستی!

راستی اسمان به زمین پیوند زده شد! اما..بدون من ..بدون تو..

خیال خاکستری من!...

***

تو رو خدا نظر بده!

نگاه تو اخر تمناست. همیشه با اندیشه نگاه کن که تا ابد با او بمانی...

***

نگاهم به انتظار تو و دستان مهربانت..

دستی ببر به صفحه کلید،نظری بده..توروخدا

خیلی وقتا یه حرفایی هست که دل ما رو می شکنه،

از همه نگاه هاومنظره ها که بگذریم،خیلی وقتا یه صداهایی هست

که مارو می سوزونه..

زندگی همینه:جداشدنو شکستن وسوختن..همه اینا بهونه اند،

برای اینکه بفهمی زندگی سخته،

حتی اگه تو راحت تریندوران ها وبا بهترین ادما بگذرونیش..

حتی اگه دلت سنگ باشه وصدایی رو نشنوی..

حتی اگه کسی رو نداشته باشی که ازش جدا بشی،بازم سخته..

اغاز همه اندیشه هایه نگاهه. اگه تلخ باشه اندیشه ات سیاهه..

اگه شیرین باشه،سبزه سبزه..

سبز بمونی..

یادت باشه هنوز یکی هست که دستتو بگیره..

هنوز یکی برات مونده که نگاهتو به اوج برسونه

 وفقط تو رو به خاطر خودت دوست داشته باشه..

مادستامون کوچیکه،قلبامون تاریکه،دلمون شکسته.

اما همیشه یه حس اشنا بهمون میگه هنوز یکی هست که با همه 

عیبامون مارو دوست داره..هنوز یه جایی یه دلی منتظره که ما برمی گردیم

به همون پاکی تولد...بلند بشیم..هنوز خیلی دیر نشده...

گاهی ابر خزان سایه مرگ می افکند وروزگار بی وفا،

 باوفاترین یاران را از هم جدا می کند.

 پس اگر روزی روزگار وجودم نبود، قطره ای اشک بفشان

 و خاطرات گذشته را بیاد ار که زندگی در سخت ترین لحظاتش زیباست!...

 ناگزیری یا در بهشت فرود ایی یا درجهنم...

 پس پیش از فرود قاصدی بفرست تا برایت جایی اماده کند،

 پیش از ورود جایت را هموار کن!

 که بعد از مرگ نه می توان خدا را راضی کرد ونه می توان به دنیا بازگشت!...

پاسدار قداست شقایق در عصر شهادت و جوانمردی...