۲۰۰ برگ این دفتر براش کمه ـ چی بگم و از کجاش بگم در یک کلام رو دست نداره ـ بسیار هنرمند و بااستعداد ـ و ...

 امیدوارم شما هم نظراتتونو درباره ی این بانوی ارزشمند برام بگین.

البته با کار هایی که این روزا انجام میدن یه جورایی علاقشونو به این کارا ثابت می کنن منظورم صفای Face،مو های پریشونو و...

مثل اینکه پسرای این دوره و زمونه نتونستن ماهیت خودشونو حفظ کنن و تحمل سیبیل های کلفت،سینه های سپر و پاهای پرانتزی رو دیگه ندارن.نه اینکه زیادی به پرو پای دخترا پیچیدن طبعشون لطیف شده. البته ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازست و ما هنوز کاملا از پسرا قطع امید نکردیم پس امیدی هست.

به امید روزی که همه ی جوونا عاقل بشند

وایسا،وایسا قبل از این که نظر بدی باید بدونی نظر شما نشونه ی

 ۱.شخصیت        ۲.جنبه ی بالای شما ست.

حالا میتونین نظر بدین

 برای قدم زدن میان اندیشه های سبز وسیاهمان..

من وتو همانند ستاره ایم،

 گاهی ارزو می کنیم جای ماه باشیم تا با نور وبزرگی خود،

دل همگان را تسخیر کنیم..اما تا ماه ناپدید می شود،تازه می فهمیم،

 جاودانگی به زیبایی و بزرگی نیست،..

 جاودانگی به پرواز روحمان است، هرکه بیشتر اوج بگیرد،

 ماندنی تراست .. زندگی،این راه بی بازگشت،

 ارزش دل شکستن ندارد، کمی اندیشه کنیم..

 ماندگاری به  نفس من وتوست .کاش زودتر بفهمیم..

 اگر پاک باشیم بدون شک جاودانه ایم..اگر تقصیرکار..نمی دانم..

اما بی تردید هنوز برای بازگشت فرصت هست..

***

توروخدا نظر بده

در تلاطم امواج سهمگین زندگی سکندار کشتی وجودم

شدی،شکسته شدنم را از بین بردی و کشتی مهرم را

 به سلامت به بندرگاه محبتت رساندی گر چه شمع بی

 مثال وجودت را مانند پروانه می پرستم ولی با حرارت

نگاهت بال های نرم و لطیف مهرم را سوزاندی....!؟

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدی و گرنه می فهمیدی

پاییز بهاری ست که عاشق شده است !!!!!

از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم

تقصیر کسی نیست که این گونه غریبم

شاید خدا خواسته دلتنگ بمیرم!

و در انبوه صدائی جان دادن که به من می گوید

دست هایت را دوست میدارم...

                                           فروغ فرخ زاد

بی تو نبض زندگی برید

ای همیشه بهترین بهانه ام

سالها گذشت..

موج حسرت نگاه تو،

 دلم شکسته بود!

امدی ولی

چشم های تو

از حضور روشنت

رخت بسته بود!...

***

لطف کن درمورد شعرم نظر بده توروخدا

است که باید آن را بنویسیم.  ( پیتر رزگر )

با دو تا پای شکسته

یه لب خشک کویری

پر و بال سرد و بسته

لب ساحل زیر بارون

با یه قلب پینه بسته

با نگاهی پر ماتم

میون یه کشتی به گل نشسته

شب و روز میرم به ابرا

می شمرم ستاره هارو دسته دسته

ساکت و بی حرکت و مات

گذر دقیقه هام کند و اهسته

من بازم خسته ی خسته

می نویسم با یه خودکار شکسته

می نویسم تا همه دنیا بدونن

که دیگه دلم از این و اون گسسته

                                                          مهسا                                                                                                    

عشاق دانشگاه:توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرن

ریاضی:دنیا دیگه مثل تو نداره

دانشجوی مشروطی:همه رفتن کسی دور و برم نیست

نمره بالای ده:تنگ غروب راه افتادم دنبال رد پای تو

کلاس حل تمرین:کمکم کن کمکم کن نذار اینجا بمونم تا بپوسم

حوا به چیدن یک بوسه محکوم شد

آدم به خوشه ی عشقش مصلوب

و ما میان یک بوسه سیب و یک بغل گندم

گم شدیم

                                           سعید محسن زاده